|
VOGELS VANGEN
24 Augustus 2010
Ik zag vandaag in de verte een jong waterhoentje lopen in een grasveld. Voor ik het wist had ik hem beslopen en gevangen. Als Nederlander zijnde ging ik meteen daarna twijfelen. Is dat niet zielig? Laat dat arme beestje toch met rust! Tja, ik zou mezelf eigenlijk ook wel zielig vinden als ik als peuter opeens gegrepen werd door een enorme reus. Aan de andere kant, dit waterhoentje kijkt hierdoor voortaan wel beter uit zijn doppen, dus heb ik hem ergens ook weer een soort van dienst bewezen. Zo evolutionair bekeken heb ik mezelf ook geholpen, want nu weet ik dat ik me in een eventuele hongerwinter kan voeden met jonge waterhoentjes. En volwassen waterhoenen, want vorig jaar ving ik ook al een volwassen waterhoen met blote handen. Mijn oerinstinct is qua jagen dus zeker nog wel rudimentair aanwezig. Ik doe mijn prooi alleen vervolgens geen pijn. Ik laat ze alleen flink schrikken. Gemenerd!
|
EEN HUISSPITSMUIS IN DE TUIN
21 Augustus 2010
Bij het opruimen van mijn tuinsteeg hoorde ik gepiep vanuit een oude buis die ik net in een emmer had gegooid. Er bleek deze huisspitsmuis in te zitten. Ik heb hem even in een emmer gedaan om te kunnen bekijken en weer losgelaten. Spitsmuizen leven in een ritme van drie uur eten zoeken en drie uur slapen. In vierentwintig uur moeten ze hun eigen gewicht aan alles wat beweegt en kleiner is dan zijzelf eten. Anders gaan ze heel snel dood en vallen ze van het ene op het andere moment om. Ze hebben dan ook een hartritme van zeshonderd slagen per minuut! Hoe ze dan ook de winter doorkomen is me een raadsel, want ze houden geen winterslaap. Wat een energie en snelheid had deze huisspitsmuis. Als je het schaalverschil even vergeet is dit kleine beest eigenlijk stoerder dan een tijger: waar de tijger soms maar een hert per week vangt, grijpt dit miniroofdier meerdere prooien per uur.
|
KARPERS
16 Augustus 2010
In een Rotterdamse vijver zwom aardig wat karper rond. Ze lagen allemaal in dezelfde ondiepe hoek langs een voetpad ergens op te wachten. Blijkbaar worden ze daar vaak gevoerd. Allen waren ze precies even groot, dus waarschijnlijk zijn ze hier uitgezet.
|
BEESTEN IN DE DORDOGNE 7
9 Augustus 2010
Tijdens een lunchpauze langs de weg zie ik een dikke slang door het struikgewas kruipen. Het is een aspisadder. Pas mijn tweede ooit! Vrouw en kinderen kunnen haar ook van dichtbij bekijken en vinden haar ook groot en mooi. Niet te dichtbij, want ze is behoorlijk giftig.
|
BEESTEN IN DE DORDOGNE 6
9 Augustus 2010
Wat ben ik toch een moeilijk en streng mannetje.
Best wel een mooi plaatje van een bidsprinkhaan hiernaast, al zeg ik het zelf. Maar ik heb er moeite mee. Ik heb haar namelijk eerst op de bloem gezet, een plek waar zij normaal waarschijnlijk zelf nooit zou gaan zijn zitten. Een foto van een beest in de hand vind ik prima, want dan ziet iedereen dat er sprake is van manipulatie, letterlijk zelfs. Bij het neerzetten van een beest op een mooiere plek voor een mooier beeld is er echter, wat mij betreft, alleen geen sprake meer van pure natuurfotografie. Dus vandaar dat ik het even duidelijk vermeld.
|
| Volgende >
|
